AV Sparta / Wedstrijden / Uitslagen en foto's / 2010 / Texel Halve Marathon / Verslag van de Texel Halve Marathon 2010

Verslag van de Texel Halve Marathon 2010

Verslag van de Texel Halve Marathon op 26 september 2010 in Texel.

De halve marathon van Texel

Het weekend begon al op vrijdagmiddag. Direct uit school naar Texel. Eerst nog het startnummer van Kerwin (mijn zoon) afgegeven in Den Helder aan een belangstellende die reageerde op mijn advertentie op Marktplaats. Ze wilde per se € 10,- betalen hoewel ik dat niet nodig vond:“Koop maar iets lekkers op de boot”, zei ze.

Texel t-shirt

Texel t-shirt

Op zaterdag was het prachtig weer, lekker gewandeld en vogels gekeken, onder andere enkele lepelaars en een prachtige kleine zilverreiger. 's-Middags de shirts opgehaald. De namen van de deelnemers staan er dit jaar met heel kleine letters op, voordat we mijn naam vonden, waren we een uur verder.

Zondag is de grote dag. Er was slecht weer voorspeld, veel regen, maar de zon schijnt volop en van regen is geen sprake. De start is altijd vanaf de veerboot en wie al op Texel is, moet om 12.30 uur aan boord, iedereen die van “de overkant” komt, stapt om 13.00 uur in Den Helder op. Onderweg naar Den Helder is het al onwijs druk op de boot er wordt gezongen en er speelt iemand accordeon. Niet bepaald een omgeving om je in alle rust op een wedstrijd voor te bereiden. In Den Helder stappen nog een paar honderd man op onder wie John van Tiggelen. Toevallig zie ik hem tussen de 1.700 passagiers en we wensen elkaar succes. Nog even inlopen op het benedendek en dan kan wat mij betreft de wedstrijd beginnen.

Robert - Texel 1

Robert - Texel 1

Iedereen is ondertussen op het bovendek waar de stemming door “Braziliaans tromgeroffel” nog eens wordt opgevoerd totdat de klep van de boot omhoog gaat en we eindelijk van start kunnen. Zoals altijd staan er veel mensen bij de haven en worden we luid toegejuicht. We gaan linksaf, lopen langs de Petten (een prachtig vogelgebied) en dan rechtsaf naar Den Hoorn. Direct na de bocht staan vrouw en kind. We zijn dan bijna 3 kilometer onderweg, dus ik ben nog vol goede moed en zwaai enthousiast terug.

Na Den Hoorn gaat de 10 km een andere kant op en gaan wij richting het bos. We lopen over de Rozendijk waar Wolkers vroeger woonde. Halverwege de Rozendijk gaan we het bos in. Ik loop heel voorzichtig, in tegenstelling tot vorig jaar en slaag er dit keer in op de been te blijven.

Robert Texel 2

Robert Texel 2

Na een stukje duingebied gaan we het strand op. Tot mijn verrassing loopt er een betonnen pad over het strand zodat we niet door het rulle zand hoeven. We lopen een kilometer of twee over het harde zand en moeten dan het strand weer af. De strandopgang (of heet het strandafgang als je van het strand af gaat) is heel steil en het zand is heel zacht. Twee jaar geleden heb ik geprobeerd te blijven hardlopen, maar ik besluit nu om maar meteen te wandelen, het gaat bijna even snel en het is veel minder vermoeiend. Als ik boven kom, volgt er nog een stuk door de duinen. Het echte tempo komt niet meer terug en ik moet nog een kilometer of 7! Na de duinen nog een stuk door het bos, gelukkig geen geklim meer, zodat ik weer een beetje op adem kom. Na 17,5 km verlaten we het bos en komen we langs “De Worsteltent” waar vrouw en kind weer staan aan te moedigen. Zij hebben inmiddels een heerlijke appelpunt op en ik weet de verleiding om op het terras plaats te nemen en ook een appelpunt te bestellen met moeite te weerstaan.

Ik kijk op mijn horloge en reken uit dat met een lichte tempoverhoging een tijd onder de 1:55 er nog in zit. De tempoverhoging duurt een meter of vijftig, dan maar boven de 1:55.

Aan de finish blijkt het 1:55:19 te zijn. Ik ben te moe om echt teleurgesteld te zijn en voor mijn doen is het eigenlijk zo slecht nog niet. Na enkele stukken sinaasappel en banaan en twee blikjes sportdrank ga ik op een sukkeldrafje op weg naar onze luxe villa vlak buiten Den Burg. Vrouw en kind zijn al thuis en ze zijn enorm trots op me!

John van Tiggelen heb ik niet meer terug gezien, hij heeft 1:43:58 gelopen.

Robert Schween