AV Sparta / Blogs / Paulus / Storm seizoen

Storm seizoen

Het storm seizoen is aangebroken! Na Ciara (what’s in a name?) die ons de afgelopen week geteisterd heeft. Op maandag en dinsdag was het even rustig in de atmosfeer en zelfs een beetje lenteachtig, maar gisterenavond diende Dennis zich aan. Hij was in de middag al langs geweest met mijn kleinzoon en dochter om hun nieuwe auto te laten zien, maar die bedoel ik niet dat is mijn schoonzoon Dennis. Nee ik bedoel  ook niet Dennis Storm die we kennen van 3 op reis  van Veronica, ik bedoel de storm Dennis met windvlagen van rond de honderd kilometer per uur trok die gisterenavond ons al zo geteisterde landje binnen om de laatste bomen om te leggen en weer flink veel zand te verplaatsen op ons Kèkduinse strand, en daar zit ik nou net op te wachten. Zand verplaatsingen brengen altijd schatten aan het licht. Munten en sieraden die in de loop der jaren op ons strand zijn verloren liggen te wachten om door mij te worden gevonden. Althans dat is de bedoeling voor mij dan. En ik heb na Ciara al het een en ander binnen gehengeld. Geen grote bedragen maar elke munt die ik vind met de detector is er een, en geeft net als vissen een kick als je beet hebt. Als ik de afgelopen paar dagen € 10.00 heb binnengesleept dan is dat veel voor mijn doen. Met enkele sieraden, gaat dat bedrag wat omhoog maar het gaat me om de kick. Vandaag wilde ik weer naar het strand gaan, maar nu niet om te gaan schatgraven maar gewoon weer even wind door mijn kop te laten waaien.  Normaal ging ik altijd een stukje hardlopen maar mijn blessures laten dat even niet toe. Mijn Gluteus maximus oftewel mijn hamstring laat zich sinds een week of twee gelden na wat ongelukkige bewegingen tijdens een potje baldadig voetbal op een blauwe maandagochtend tijdens de training. Nu weet ik waarom ik bijna de enige was die die bal maar vooruit bleef knallen. Gezien de gemiddelde leeftijd van de maandagochtend groep zijn de meeste verstandig genoeg om niet mee te doen met die ongein. Maar ik ging dus van storm Dennis genieten op het strand. Aangekomen bij de Saf waar we altijd onze duintraining starten kon ik mijn auto makkelijk kwijt. Op enkele randdebielen na in felgekleurde hardloop pakjes was het strand vrijwel leeg, al was dat van korte duur. Het begon langzaam aan wat te regenen, en daarna wat meer te regenen. Met windkracht 7 wordt je al snel natter en natter. Na een uurtje had ik het wel gezien en liep met de wind in de rug door de duinen terug naar de auto. Helemaal verzopen en mijn hoofd leeg gewaaid reed ik even langs Westduin (even een kaarsje branden bij mijn dochter) en daarna snel naar huis want ik was tot op mijn onderbroek nat. De rest van de dag probeer ik het bankhangen te perfectioneren en iets op de weblog te ploffen. Ik zette de Radio aan met een Playerslist van Spotify die direct startte met de Doors, Riders on the Storm. Hoe toepasselijk , deze dag kom ik wel door met verder niks doen dan luisteren naar goede muziek. Ik sluit deze blog af met this is the end, alweer van de Doors. Dus this is the end.

Tot blogs  P@ulus

Commentaren

Meld u aan of maak een gebruikersaccount aan om commentaar te geven.