AV Sparta / Blogs / Paulus / I see the bad moon rising

I see the bad moon rising

 

Het jaarlijkse sportweekend van 30 zo’n Spartanen is weer achter de rug. Vanaf vrijdag 12 oktober tot aan vanmorgen hebben we gezamenlijk het Overijsselse achterland en het daar gelegen dorp Balkbrug zo onveilig mogelijk doorkruist met sportschoenen en op de Mountainbike of gewone fiets. Hardlopend wandelend of fietsend door de bossen en over wegen en dat drie dagen lang. Alle 3800 inwoners waren ingelicht over de komende drie dagen en wat er komen zou. Vrijdag, was de dag van aankomst en de vraag was wie zou er in de middag komen en wie ’s avonds, nou bijna de hele voltallige groep was gekomen om de eerste kilometers blubber met hun fietsen te beglijden. Niets was minder waar want de paden waren mooi droog. De rit naar het parcours was vlot gedaan en bij de start aangekomen was daar gelijk een helling naar beneden en dan zig-zaggend tussen de bomen kon het parcours geslecht worden. Die steile helling was voor sommige de eerste moeilijkheidsgraad . “wat je ook doet, vooral niet remmen” en zeker niet met je voorrem” maar eigenwijs zijn is voor sommige ook een discipline maar dan land je wel tussen de brandnetels. Uiteindelijk hebben we dit parcours redelijk zonder schade kunnen fietsen. ’s Avons toen iedereen er was werd de soep opgediend en naar binnen geslobberd met wat stokbrood. Daarna afruimen en klaarstaan voor de jaarlijkse avondwandeling. Deze aflevering werd er na afloop niks gedaan aan omroep Max spelletjes (ganzenborden, sjoelen e.d.)  maar gewoon lekker ouwe hoeren en sommige een kaartje leggen. Dag twee begon om half acht met het ontbijt en rond half tien moest er wat gelopen worden met twee groepen onder leiding van Richard en Martin en na de gewoonlijke onzinnige oefeningen was de kern gewoon lekker 300 metertjes lopen door het bos en over de hei. Na afloop stond de gedekte tafel nog klaar, dus die hoefde niet gedekt te worden . ’s  Middags moesten we parcours twee gaan beslechten op onze stalen, aluminium, carbon rossen in de bossen bij Staphorst. Voor de gene met een huurfiets viel dat niet mee want die dingen leken wel alsof ze bij het oude ijzer vandaan geplukt waren en gered van de shredder. Maar vreemd genoeg functioneerden deze brikken nog redelijk en finishten ze allemaal aan het einde van de rit. Na afloop kwam het gesprek op moonen, een ritueel waarbij je je broek iets laat zakken en omgedraaid je witte billen laat zien. Moonen is het opzettelijk ontbloten en toekeren van het eigen achterwerk naar een ander om deze ander te beledigen, in verlegenheid te brengen, of voor de grap.  (https://nl.wikipedia.org/wiki/Moonen) ik weet niet hoe het gesprek hierop kwam maar het sprak me wel aan. (bij sommige dan) maar helaas is het er niet van gekomen. Kwam dit door omgeving Staphorst? Terug aangekomen bij de Reest hoeve, De naam van ons verblijf, moest er gedouched en wat bieâh weg geslobbert worden voordat we ons richting het diner konden begeven aan de overkant van onze locatie.  Ook dit hebben we overleefd en na te zijn terug gewandeld stond de Wèn en bieâh al klaar voor een avondje slempen. Sommigen namen net even iets teveel en moesten rond de klok van drie naar bed geleid worden. Na een korte nachtrust was het tijd voor de GPS speurtocht die deels door Drenthe en Overijsel voerde door het Reestdal. Een tocht van ongeveer negen of twaalf km die ook door iedereen binnen de tijd is voldaan. Hierna weer aanvallen op de lunch om aan te sterken voor de beproeving van de middag…. Parcours drie MTB route de kleine wolf.  Kort, maar door de vele wortels en scherpe bochten eigenlijk best wel zwaar. Maar met rauwe kroonjuwelen ondanks de fietsbroek met zeem hebben we het parcours ook geslecht.  Wim zelfs op de racefiets. Na afloop op het terras van een restaurant had er gemoond kunnen worden maar dat  vond de eigenaar niet goed. Na een barre tocht richting het Reestdal kon er gedouched en gegeten worden met als verassing een avondje wèn en bieâh slempen totdat alles op was. 1 uur doken we tussen de lappen om vanochtend om 8 uur de bezem schoon te maken en de restjes te verdelen. Nu na een rit van 1 ½ uur zot ik mijn vinger te kneuzen op  het toetsenbord voor een lulverhaal over 30 koekwauzen die gezellig een weekendje gesport hebben. Tot morgen

P@ulus

Commentaren

Meld u aan of maak een gebruikersaccount aan om commentaar te geven.