AV Sparta / Blogs / Paulus / Freewielen op woensdag

Freewielen op woensdag

Aangezien ik bij de komende cross op de uithof een vrijwieler (Portugees voor vrijwilliger)ben volgens Ghozilia bedacht ik vanmorgen “ik ga eens kijken wat er zoal te Freewielen is daar op dat modderige parcours in de Uithofspolder.” Ik had nog wat energie over na de training van dinsdagavond dus trok ik mijn lange fietsbroekie aan met een heerlijk klote kussentje in mijn kruis want het gaat nogal rammelen daar beneden als je dat niet hebt. Ik woon nu al enige tijd weer in Den Haag zo’n zevenhonderd meter van dit korte parcours af dus kilometers hoef ik niet te maken. Een paar  handschoenen is met temperaturen rond het vriespunt ook geen overbodige luxe en natuurlijk een thermoshirt en bodywarmer,  schoenhoezen  en spatborden horen tot de luxeartikelen waarvan ik dankbaar gebruik maak want waarom zou met je rug vol bagger naar huis rijden als je alles op het parcours kan achterlaten. Het was dus best koud in de vroege uurtjes maar daarom niet minder mooi met die laagstaande zon door de nevelige bossen. Omdat ik ook wat leuke plaatjes wou schieten lette ik niet goed op waar ik reed en moest regelmatig bijsturen om niet naast het gebaande pad te rijden. Op een stukkie parcours moet je haast negentig graden naar beneden duiken en daar ging het even mis. Er stond vlakbij een vrachtauto boomstammen te laden en daar moest ik voorbij. Bij die duik naar beneden reed ik over…… een pepernoot? Nee ik raakte een boomstam met een trapper en kukelde zo het kreupelhout in. Gelukkig krijg ik al aardig ervaring in valpartijtjes zodat ik door rolde zonder aan mijn fiets te blijven hangen en met een klap een boom een kopstoot gaf. Valhelm…. Hoofdzaak. Maar gelukkig bleef die boom heel en kon ik weer overeind krabbelen. Snel om mij heen kijkend “niemand wat gezien? “ nee alleen die vrachtwagen chauffeur kon het hebben gezien maar die had het te druk met boomstammen laden. Snel doorgefietst naar het eind van het parcours om daar de schade op te nemen. Afgezien van wat blubber op mijn kleding had ik dit keer geen schade opgelopen. Na nog twee (voorzichtige) rondjes hield ik het voor gezien. Koud maar voldaan reed ik de hele zevenhonderd meter  terug naar mijn bejaardenhuis waar ik behoorlijk bekijks heb als ik kom aanfietsen want mijn medebewoners moeten dan opzij met hun scootmobielen en rollators. Snel naar boven uiteraard met de lift en een warme douche om dit verhaal op de pc uit te werken tot dit lulverhaal donderdag pepernoten eten in de kantine dus tot blogs

Paulus

Commentaren

Meld u aan of maak een gebruikersaccount aan om commentaar te geven.